Psychoterapia jest dyscypliną młodą, jednak doświadczoną i wciąż rozwijającą się. Ostatnie lata badań nad psychoterapią weryfikują ją jako metodę leczenia oraz badają wpływ innych dyscyplin, m.in. neuronaukę. Ta dziedzina pozwala nam lepiej zrozumieć proces terapii, a nawet zwiększyć precyzyjność i skuteczność oddziaływań terapeutycznych.

Noblista Eric Kandel twierdził iż „psychoterapia jest działaniem o charakterze i skutkach biologicznych, czyli zmienia budowę mózgu”. Natomiast amerykańska neurobadaczka i neuropsychiatra Nancy Andreasen pisze, że „psychoterapia, niekiedy poniżana jako pustosłowie, jest tak samo – w sensie skutków – biologiczna, jak stosowanie leków”.

W 2012 r. Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne wydało obszerny dokument opisujący psychoterapię jako „metodę leczenia, bardzo skuteczną w dziedzinie zdrowia psychicznego, jak i fizycznego”. W perspektywie długofalowej terapii najbardziej ekonomiczną, zaś jak pokazała miara wielkości efektu, psychoterapia przewyższa skutecznością farmakoterapię. Więcej o tym można przeczytać na str. 68-72 w magazynie psychologicznym Charaktery, nr 9/2016.

Czytelników zapraszam do siebie, aby przekonać się w jakim stopniu psychoterapia może wpłynąć na Twoje postrzeganie świata.

Ideał psychoterapeuty

Udowodniono także na przestrzeni lat badań nad psychoterapią, iż zależnie od rodzajów problemów, niektóre podejścia są bardziej skuteczne niż inne. Różną trwałość posiada także zmiana w wyniku terapii. Istotą jest, by terapię prowadzili profesjonalnie wyszkoleni specjaliści, jednak to nie wszystko. Udowodniono bowiem, iż najistotniejszymi czynnikami szczególnie wpływającymi na głęboką i trwałą zmianę, oczekiwaną w terapii, są specyficzne czynniki, ponad czynniki wspólne dla wszystkich podejść. Mam tu na myśli specyficzny styl pracy terapeuty, wybory jakich dokonuje podczas terapii, jego orientacja teoretyczna, na której buduje swój warsztat pracy i rozumienie pacjenta. Osoba terapeuty decyduje o skuteczności danego podejścia.

Badania psychologów Barry’ego Duncana i Scotta Millera z 2010 r. pokazują, że na 100 procent terapeutów, jedynie 20 procent terapeutów osiąga znacznie lepsze rezultaty.

Ujawniono, że wiąże się to z czynnikami osobowościowymi. Naukowcy zdefiniowali, że świetnych terapeutów cechują:

  • entuzjazm;
  • autentyczność;
  • dostępność;
  • odwaga i pewność siebie;
  • są bardzo zidentyfikowani z podejściem, a jednocześnie stosują je elastycznie, biorąc pod uwagę możliwości i potrzeby pacjenta;
  • najpierw pacjent, potem teoria i metoda, taką dewizą się kierują.

Wkładają wiele wysiłku w przygotowanie pacjenta do terapii, wspólnie ustalają obszar do pracy terapeutycznej, budując w ten sposób dobre przymierze. Są ambitni i dążą do maksymalnej poprawy u pacjenta, największej z możliwych. Nieustająco się uczą i rozwijają, są otwarci na informacje zwrotne od pacjentów.

Praktykujący, dobrzy psychoterapeuci wyznają zasadę, iż nie leczą zaburzeń – tylko ludzi, którzy je mają. Ta różnica w przedmiocie zainteresowania skutkuje sukcesem w procesie terapii.

Die struktur der peptide und proteine da die gesamtstruktur von peptiden sehr komplex ist, unterteilt man sie zur vereinfachten https://hausarbeit-agentur.com/ betrachtung modellhaft in vier ebenen, die primär-, sekundär-, tertiär- und quartärstruktur
Kliknij na wybraną ikonę poniżej aby udostępnić ten artykuł.

Małgorzata Kaczorek

Zmień czcionkę
instagram