Proces odnerwienia mięśnia sercowego służy do przywrócenia prawidłowego funkcjonowania autonomicznego układu nerwowego serca. Pacjenci z arytmią i omdleniami mogą w pełni wyzdrowieć lub mieć znacznie mniej napadów. Odnerwienie serca poprawia jakość życia pacjentów i pomaga im prowadzić beztroskie życie

Co to jest odnerwienie i co obejmuje procedura?

Dr n. med. Roman Piotrowski tłumaczy, że w niektórych przypadkach zabiegi zastoju serca mogą zmienić aktywność określonych części układu nerwowego i przywrócić równowagę poprzez eliminację patologicznych odruchów. Krótko mówiąc, odnerwienie serca to zabieg, który zmienia aktywność autonomicznego układu nerwowego. Może eliminować patologiczne odruchy i dysfunkcje autonomicznego układu nerwowego serca.

Zatem jak przeprowadzić operację odnerwienia?

Okazuje się, że takie zabiegi można wykonać chirurgicznie lub przez ablację wewnątrzsercową. W celu tymczasowego zahamowania czynności określonych części autonomicznego układu nerwowego można również zastosować odpowiednie leki, ale w przypadku niepowodzenia innych metod leczenia zwykle stosuje się metody farmakologiczne w ostateczności w przypadku ciężkich komorowych zaburzeń rytmu (takich jak burze elektryczne). Ta „ratująca życie” procedura to farmakologiczna blokada zwojów gwiaździstych. W celu uzyskania trwalszego wpływu na stan niewydolności serca wykonuje się specjalne zabiegi powodujące odnerwienie przywspółczulne lub współczulne. Zabiegi te można podzielić na przywspółczulne odnerwienie nerwów, czyli ablację rytmu serca oraz zabiegi odbudowy nerwu współczulnego, czyli sympatektomię.

Kiedy wykonywana jest dana z wersji operacji?

Gdy serce bije zbyt wolno, występują omdlenia odruchowe spowodowane nagłym zatrzymaniem pracy serca lub zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego spowodowane nadmierną aktywnością nerwu błędnego, należy wykonać kardioneuroablację. Z drugiej strony sympatektomia jest wykonywana u pacjentów z zagrażającymi życiu komorowymi zaburzeniami rytmu po niepowodzeniu innych metod (ablacji lub farmakoterapii). Obecnie najczęstszym stanem klinicznym jest nadczynność przywspółczulnego układu nerwowego, która może powodować przewlekłe spowolnienie rytmu serca lub przejawiać się w postaci „napadowych” przerw w sercu, prowadzących do omdlenia lub stanu przed omdleniowego. Warto również wspomnieć, że ten powolny rytm serca może powodować napadowe migotanie przedsionków, które może prowadzić do udaru.

Dr. Piotr Kułakowski przedstawia, że najważniejszym przeciwwskazaniem do ablacji serca jest brak odpowiedzi na atropinę, co świadczy o tym, że przywspółczulny układ nerwowy nie jest odpowiedzialny za spowolnienie rytmu serca. Ten test jest testem przesiewowym stosowanym do identyfikacji pacjentów, którzy mogą, ale nie muszą, zostać poddani tej procedurze. Atropina może powodować tymczasową farmakologiczną blokadę przywspółczulnego układu nerwowego i pośrednio dowodzi, że sensowne jest przeprowadzenie inwazyjnej odnerwienia poprzez ablację serca. Badanie obejmuje dożylne podanie atropiny i obserwację rytmu serca. Jeśli po zażyciu atropiny tętno pacjenta wzrasta o co najmniej 25%, a przewodnictwo przedsionkowo-komorowe ulega poprawie, można powiedzieć, że ablacja serca może również wyeliminować nadmierną aktywność przywspółczulnego układu nerwowego, co może przynieść idealne efekty terapeutyczne.

Średni czas trwania procesu ablacji serca wynosi od 1,5 do 3 godzin. Dr n. med. Kułakowski wyjaśnia, że w zależności od ośrodka zabieg można wykonać w znieczuleniu ogólnym lub tylko w łagodnej sedacji, czyli niewielkimi dawkami środków uspokajających i przeciwbólowych. To, czy operacja w znieczuleniu ogólnym jest wykonywana, zależy od metody – jeśli do zabiegu stosowany jest specjalny stymulator nerwu błędnego, należy wykonać znieczulenie ogólne i relaksacyjne, ponieważ stymulacja nerwu błędnego jest nieprzyjemna, bolesna i może powodować silne skurcze nerwu błędnego. mięśnie szyi. Dlatego, aby wykonać tę stymulację, pacjent musi znajdować się pod wpływem znieczulenia. Jeśli zabieg wykonywany jest bez specjalnych środków drażniących, do wykonania zabiegu można użyć wyłącznie dożylnych leków przeciwbólowych i uspokajających.

Jeśli chodzi o zalety po zabiegu to niewątpliwą korzyścią jest wyeliminowanie patologicznego odbicia nerwu błędnego, który jest przyczyną powolnej lub przerywanej czynności serca. Dlatego odnerwienie mięśnia sercowego może wyleczyć omdlenia i omdlenia wstępne lub znacznie zmniejszyć omdlenia, co jest ważne, jeśli pacjent cierpi na ciężkie omdlenia. Dzięki ablacji nerwu sercowego można uniknąć wszczepienia rozrusznika, a jeśli pacjent ma wszczepiony rozrusznik, można rozważyć jego usunięcie po udanej operacji. Nawrót omdleń wiąże się również z poprawą stanu zdrowia psychicznego pacjenta i redukcją lęku oraz pozwala na powrót do normalnych czynności życiowych.

Pojawia się jednak najważniejsze pytanie: jak być zakwalifikowanym do takiego badania? Kwalifikacja do zabiegu kardioneuroablacji rozpoczyna się od starannie zebranego wywiadu medycznego (Jakie są okoliczności omdlenia? Jak często dochodzi do omdlenia? Czy leczenie zachowawcze doprowadziło do poprawy czy nie? Czy u pacjenta występują choroby współistniejące i przebyta operacja?) EKG, Holter EKG i ECHO serca. Ważną rolę odgrywa również test nachylenia, dzięki któremu można zasymulować mechanizm omdlenia i na tej podstawie zaproponować odpowiednią metodę. Ostatecznej kwalifikacji do zabiegu kardioneuroablacji dokona lekarz, który będzie wykonywał zabieg. Niezbędne testy, takie jak test pochylenia, Holter EKG lub ECHO, można jednak przeprowadzić ambulatoryjnie. Ważne jest, aby wiedzieć, że natychmiastowa skuteczność zabiegu kardioneuroablacji wynosi około 90%, ale ważne jest również, aby układ nerwowy miał zdolność do regeneracji i mógł zostać odbudowany po latach. Może ponownie unerwić połączenia przywspółczulne. Skuteczność zabiegu może być mniejsza, jeśli pacjent ma również inne choroby układu krążenia.

Kamila Łakomy

Kliknij na wybraną ikonę poniżej aby udostępnić ten artykuł.

Avatar

Kinga Nowakowska

Zmień czcionkę
instagram