puzzle-1261138_1280

Nowe oblicze nudy


 

Czy zdarza Ci się nudzić? Okazuje się, że natura nudy jest o wiele bardziej złożona i stymulująca do rozwoju, niż mogło nam się dotychczas wydawać. 

Nuda jest wytworem ewolucji, odgrywa dużą rolę w przetrwaniu jednostek i gatunków. Nie pojawiła się wraz z człowiekiem, nie jest obca nawet ssakom i ptakom. Zoopsychologowie twierdzą, że dzikim zwierzętom nuda służy jako motywator do mniej lub bardziej leniwego eksplorowania otoczenia, rozpoznawania dróg ucieczki i niebezpieczeństw na danym terenie, dzięki temu są lepiej przygotowanie do ucieczki lub zastawienia pułapki na ofiarę.

Wszystkie zwierzęta a także my ludzie mamy potrzebę interakcji z otoczeniem, dlatego u zwierząt zamknięcie w klatce kończy się zachowaniami autoagresywnymi, np. wyrywaniem sobie piór. Podobnie u człowieka, gdy czujemy się fizycznie lub psychicznie pochwyceni w pułapkę (np. obowiązkowa wizyta u teściów, ważne zebrania itd.). Problem w tym, że nie wszystkich tego rodzaju sytuacji można uniknąć. Wtedy pomaga nam: określenie w myślach, przez nas samych, że jest to sytuacja wynikająca z naszego wyboru. Należy przedefiniować trudną sytuację, np. ze zdania „znów muszę tam iść i źle się czuć”, na: „idę tam w imię mojego związku, kariery zawodowej, itd.”.

Oprócz tego sprytnego sposobu, który naprawdę działa, należy dokonać jeszcze jednej przemiany w sobie samym, mianowicie uznać że czasem mam prawo do nudy, że to mi się przytrafia, należy zrozumieć, że nuda jest nam potrzebna, że stanowi naturalną pobudkę do kreatywności. Niestety, nasze czasy obfitują nadmierną stymulacją (komputery, smartfony, wyświetlane reklamy itd. ). One zabijają w nas naturalną zdolność do snucia fantazji, a marzenia przecież, to między innymi, naturalny mechanizm radzenia sobie ze stanem wewnętrznej pustki lub brakiem bodźców. Nuda wyzwala emocje a ciało wchodzi w stan pobudzenia. Niektórzy psychologowie radzą, by zamiast unikać i potępiać nudę, zacząć jej doświadczać, jednak należy to robić z głową.

Oto, jakie typy nudy wyróżnia psycholog prof. Goetz:

  1. Nuda obojętna – najbardziej pożyteczna, towarzyszą jej pozytywne emocje i spokój. Nie robimy nic ciekawego, ale nie jesteśmy tym zdenerwowani. Ten rodzaj nudy prowadzi do twórczych rozwiązań i pomysłów.
  2. Nuda badawcza – jest raczej nieprzyjemna, towarzyszą jej negatywne emocje i średni poziom zdenerwowania. Jej atutem jest aktywne poszukiwanie sposobu wyjścia ze stanu znudzenia, więc np. wolimy przeczytać książkę czy wyjść na spacer, zamiast trwać w marazmie.
  3. Nuda regulacyjna – ze średnim poziomem emocji negatywnych i niskim poziomem zdenerwowania, odczuwamy ją jako nieprzyjemną, jesteśmy niespokojni i trudno nam się skupić na czymkolwiek, ale w zasadzie godzimy się z tym stanem i czekamy aż przejdzie.
  4. Nuda apatyczna – wysoki poziom emocji tzw. negatywnych i spokój, jest znacznie bardziej nieprzyjemna, związana z poczuciem bezsilności, brakiem energii i przygnębieniem. Przypomina trochę depresję.
  5. Nuda zwana „substratem reakcji” – nazwa odwołuje się do reakcji chemicznych i sugeruje, że nuda, której składnikiem są wysokie pobudzenie fizyczne i wysoki poziom tzw. negatywnych emocji, to mieszkanka wybuchowa. Prowadzi do niepokoju, rozdrażnienia, uzależnień, nierzadko agresji lub autoagresji. Jeśli to Twój typ nudy, rozważ konsultację z psychoterapeutą lub coachem. Albo przynajmniej zastanów się jakie uczucia, przekonania i myśli za nią stoją.

Kiedy nuda naprawdę Ci doskwiera, zacznij prowadzić jej dziennik, przyjrzyj się i zapisuj  kiedy, w jakich sytuacjach, dlaczego i jak odczuwałeś nudę. Zapisz także, co zrobiłeś, co takiego się zadziało, że nuda minęła. Podejdź do niej z ciekawością. Kiedy dowiesz się, kim jesteś i na czym Ci zależy, destrukcyjna nuda nie znajdzie już do Ciebie dostępu.

Kliknij na wybraną ikonę poniżej aby udostępnić ten artykuł.

Małgorzata Kaczorek

Zmień czcionkę
instagram