Reumatoidalne zapalenie stawów jest nieuleczalne, ale gdy zostanie ono zdiagnozowane w odpowiednim czasie i leczone może znacznie ułatwić „normalne” funkcjonowanie. RZS wbrew pozorom atakuje ludzi młodych pomiędzy 30 a 50 r.ż. Występuję częściej u kobiet i dotyczy prawie 1% populacji ludzi dorosłych w Polsce. Zatem jak sobie radzić z tym schorzeniem?

Generalnie zacznę od tego, że na RZS nie ma leków, które eliminowałyby tę chorobę, ale mogą zahamować jej rozwój. Pozwalają one na większy komfort życia codziennego oraz ogólną poprawę stanu zdrowia chorego. Musimy pamiętać, że życie z reumatoidalnym zapaleniem stawów nie powinno wykluczać nas ze społeczeństwa. Objawy tej choroby w żadnym stopniu nie wpływają na czynności poznawcze i intelektualne człowieka. Nie powinniśmy z powodu tej choroby wykazywać przejawów antyspołecznych, wręcz przeciwnie – kontakty z innymi ludźmi i życie towarzyskie mogą pomóc w znoszeniu trudów choroby. Niestety jednak, często osoby, które dowiedzą się, że są chore zostają wykluczone przez najbliższe otoczenie, co pogarsza ich samopoczucie i poczucie własnej wartości. Ludzie, którzy z boku przyglądają się chorym na reumatoidalne zapalenie stawów często czują – w najlepszym wypadku współczucie i litość, a w najgorszym niestety obrzydzenie                               ( w przypadku, gdy objawy choroby są widoczne gołym okiem).

Niezwykle ważne są regularne ćwiczenia, które wzmocnią stawy, mięśnie oraz poprawiają ogólne samopoczucie. Przy wyborze odpowiedniej dyscypliny, powinniśmy pamiętać, żeby wybrać tę która w najmniejszym stopniu będzie obciążać nasze stawy, chociażby pływanie. Wykonywanie codziennych obowiązków domowych też może być idealna rehabilitacją dla naszych dłoni – mycie naczyń czy zagniatanie ciasta. Prawidłowo dobrana i odpowiednio zbilansowana dieta może wspomóc terapię – wiadomo, że nie zastąpi ona leczenia farmakologicznego, ale może pomóc terapii. W diecie osoby chorej na RZS powinny znaleźć się przede wszystkim produkty zbożowe, warzywa, jaja, mięso oraz ryby. Osoby u których zdiagnozuje się RZS powinny skorzystać z pomocy specjalisty – psychologa. Otrzymanie diagnozy diametralnie  zmienia życie człowieka z dnia na dzień – musi on na nowo przystosować się do realiów życia codziennego. Ważne jest, aby pacjent zrozumiał chorobę, z którą ma do czynienia, i w jaki sposób to on może kontrolować chorobę a nie ona jego. Ważna jest rehabilitacja, która powinna być stosowana na każdym okresie choroby!

 

Pacjent chorujący na RZS powinien pozostawać niezmiennie aktywnym członkiem grupy osób, które walczą z chorobą, a nie zostawać tylko biernym obserwatorem, który jest tylko i wyłącznie zdany na wiedzę i umiejętności lekarzy. Dlatego trzeba pamiętać, że tak ważna jest rozmowa pacjenta z lekarzem i pełne zaufanie w stosunku do specjalisty.

 

 

 

Mateusz Kołowrocki

Kliknij na wybraną ikonę poniżej aby udostępnić ten artykuł.

Avatar

Kinga Nowakowska

Zmień czcionkę
instagram