Scharakteryzować krótko można ją tak: huśtawka nastrojów- od depresji po dobry nastrój – tak właśnie wygląda życie osób chorujących na trudną do zdiagnozowania chorobę afektywną dwubiegunową.

Choroba afektywna dwubiegunowa to choroba przewlekła, nawracająca, chorują na nią równie często tak kobiety, jak i mężczyźni. Choroba afektywna dwubiegunowa ma podłoże genetyczne. Objawia się depresją, epizodami maniakalnymi/hipomaniakalnymi, epizodami mieszanymi.

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe charakteryzują się występowaniem epizodów depresji, manii (CHAD I), hipomanii (CHAD II) lub epizodów mieszanych. Dotykają ok. 2% społeczeństwa, ludzi bardzo młodych  przed 35 rokiem życia. Zauważalne jest zwiększone ryzyko zachorowania występujące w rodzinach w których rozpoznano chorobę u jednego lub obojga rodziców.
Prowadzi do ogromnego utrudnia normalne funkcjonowania a tym samym wpływa na życie rodzinne, zawodowe, społeczne. Przebieg i rokowanie zależy od wczesnego rozpoznania i szybkiego wdrożenia leczenia. W ciągu życia może wystąpić od 2 do 30 nawrotów w ciągu życia). Okresy remisji mogą trwać od kilku dni do nawet kilkunastu lat. W miarę trwania choroby skracają się, jednocześnie wydłużając okresy nawrotów. W leczeniu tej choroby bardzo istotne jest kontynuowanie odpowiedniej, zleconej przez lekarza psychiatrę farmakoterapii, która odgrywa główną rolę w zmniejszeniu częstotliwości nawrotów oraz ich łagodzeniu ich skutków.

Nie udało się jak dotąd zidentyfikować pojedynczej przyczyny choroby dwubiegunowej, uważa się jednak, że za wywołanie zmian chemicznych w mózgu odpowiedzialne są interakcje różnych czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych.

Ciekawostką jest to, że wśród bliźniąt jednojajowych zgodność występowania choroby wynosi od 60% do 80%.
Trzeba pamiętać, że sama predyspozycja genetyczna nie daje pewności zachorowania. Jest wiele czynników składającymi się na etiologię choroby są m.in. czynniki społeczne, psychologiczne, uzależnienia od substancji psychoaktywnych, ogólnoustrojowe procesy zapalne, stres oksydacyjny czy zaburzenia funkcji mitochondriów.

Choroba ta wiąże się z wysokim ryzykiem podejmowania prób samobójczych. Szacuje się, że od 10% do 15% chorych popełnia samobójstwo.

PAMIĘTAJ!

Jeśli zauważysz u siebie lub bliskiej osoby objawy charakterystyczne dla stanu maniakalnego czy depresyjnego, niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem psychiatrą. Pamiętaj, że do lekarzy tej specjalności nie potrzebujesz skierowania od lekarza rodzinnego! To może uratować życie! Miejsca, w których możesz uzyskać pomoc i propozycje dalszego postępowania, to m.in. Poradnie Zdrowia Psychicznego oraz Izba Przyjęć przy szpitalach psychiatrycznych lub prywatne ośrodki czy gabinety psychiatryczne. W przypadku znacznego nasilenia objawów, agresji, gróźb ze strony osoby chorej czy wypowiadanych przez nią myśli samobójczych nie wahaj się dzwonić pod numer 999, by wezwać Pogotowie Ratunkowe!

 

Marta Wróbel

Kliknij na wybraną ikonę poniżej aby udostępnić ten artykuł.

Avatar

Kinga Nowakowska

Zmień czcionkę
instagram